Van weten naar verwondering
Jullie bevinden je in een periode van maximale verdichting: door alle gebeurtenissen op het ‘wereldtoneel’ (dingen die jullie zouden willen voorkomen) en alle gebeurtenissen in je persoonlijk leven (eveneens dingen die je zou willen voorkomen en dingen die je juist nastreeft vanuit een ingebeeld verlangen naar veiligheid) zijn jullie maximaal gericht op de buitenwereld: daarin druk doende onderscheid te maken tussen wat wenselijk is en wat niet.
Het is begrijpelijk, zeker vanuit jullie geschiedenis, waarin onderscheidingsvermogen een belangrijke rol speelde in het schiften van gebeurtenissen. Jullie zijn gewend ‘toe te werken’ naar een wenselijke staat, maar jullie realiseren je daarbij wellicht onvoldoende dat je uitsluitend kunt toewerken naar iets wat je kunt bevatten. Dat betekent dat je in dit scheppingsproces vele mogelijkheden buiten beeld en buiten ervaring houdt. Je kunt alleen scheppen wat je al denkt te weten, en wordt daarbij ook nog geïnspireerd door oude pijn, die een vertekenend effect heeft.
Hoe zou het zijn als je niet zozeer schept, maar eerder toelaat – dat wil zeggen: de mogelijkheid overweegt dat er een wereld aan opties is buiten jouw voorstellingsvermogen? Dan krijg je een veel groter bereik. Dan is er écht iets te ervaren – iets wat jouw huidig referentiekader overstijgt.
Wij zouden jullie wensen dat je je opent voor deze wereld aan mogelijkheden en dat je het aandurft jouw eigen beeld van een optimale toekomst tijdelijk in de koelkast te zetten. Dat je veel vaker luisterend en voelend aanwezig bent. Dat je je oor te luisteren legt naar wat er wil gebeuren. Dit vraagt dat je je eigen gelijk een periode aan de kant schuift en dat je bereid bent te experimenteren met iets nieuws: de mogelijkheid dat jij de waarheid niet in pacht hebt, maar dat je waarheid kunt leven, in elk moment.
Je wordt daarmee volgend in plaats van sturend. Je hoeft niets te initiëren, je hoeft uitsluitend te luisteren naar de ingevingen in ieder moment. Het leven wordt dan een ontdekkingsreis, in plaats van een geboekt programma. Jullie kunnen weer in verwondering zijn.
Wanneer je niet weet wat te doen, en óf iets te doen – vraag het dan. Vraag het vanuit verwondering en vanuit bereidheid. Luister naar het antwoord, ook als je dat niet meteen kunt verstaan. Wees open en bereid.
Wij gunnen jullie deze verschuiving, van ‘ik weet het’ naar verwondering. Waarheid is een levend fenomeen.
In Liefde,
Het Veld van Liefde



3 Comments
Yamilé
Wat een fijne boodschap en eentje die ik goed ken, maar hoe doe je dat dan het toelaten? Daar wordt hier een zeer helder antwoord op gegeven… dank je wel weer, Geertje, dat je ons dit laat weten en dat je het Veld van Liefde channelt én ons hiervan deelgenoot maakt.
gsmit
Hi Yamilé, wat leuk om iets van je te lezen! Graag gedaan. Het is zo mooi: als je echt kunt gaan erkennen dat je niets weet, ben je paradoxaal genoeg meteen ontvankelijk voor ‘weten’. Maar dan vanuit die diepere laag. En mag het een oefening zijn? 🙂
Judy Vennix
Mee eens, ook al lukt dit niet altijd.
Liefs Judy