De Epstein-files leggen een wereld van gecompromitteerde macht bloot. Hoe nu verder?

Jullie leven in een machtsconstruct waarvan jullie de omvang niet kennen en het blootleggen hiervan kan zorgen voor een grote schok. Alle structuren waarvan je dacht dat ze zekerheid boden, waarop je dacht te kunnen rekenen, blijken fragiel te zijn en niet in het leven geroepen om de reden die jij dacht. Het lijkt erop dat de maatschappij als een kaartenhuis in elkaar valt en feitelijk is dat ook zo. Jullie leven in een kaartenhuis: een fragiel evenwicht, of beter gezegd: een menselijk construct. En dat menselijke wordt nu eenmaal beheerst door verlangens en antipathieën. 

Dit is altijd zo geweest. In feite gebeurt er niets nieuws. Maar de omvang ervan boezemt jullie schrik in. Jullie moeten onder ogen komen dat het hele fundament gebouwd is op zand. Het zakt in elkaar. 

In het erkennen van de waarheid en het valse hoeft omvang geen angst in te boezemen. Er gebeurt niets nieuws. Toch heeft de schaal waarop deze gebeurtenissen plaats hebben een functie: het dwingt jullie om te kijken naar wat er plaatsvindt. Het kan niet meer worden afgedaan als een individueel evenement: iemand die uitglijdt, of iets onhandigs heeft gedaan. Feitelijk wordt onomstotelijk blootgelegd wat er gebeurt wanneer mensen handelen op grond van deze oppervlakkige verlangens en antipathieën en zich niet meer laten leiden door een geweten: een zekere zuiverheid, die net zozeer deel uitmaakt van het menselijk bestaan als de rest.

Gecompromitteerde mensen maken vreemde sprongen om hun hachje te redden.
Ze zijn gevangen in hun projecties en niet langer gegrond in liefde. 

Dit is een treurig bestaan waarin de ene leugen moet worden opgevuld met de andere. 

Een dergelijke situatie is enorm leerzaam en brengt een acceleratie teweeg, zowel in de betrokken mensen als in de mensen die kijken. 

Hoe is het om te leven vanuit driften, vanuit het idee dat je iets kunt verwerven? Voortdurend achter je prooi aan en voortdurend weg bewegend van je eigen kern? 
Zou dit een vredig bestaan zijn? 
Zou dit rust geven, warmte, het gevoel thuis te zijn in jezelf? 
Ga dit eens goed na in jezelf. 

En waarin worden jullie geraakt, wanneer je hiernaar kijkt? Zijn er momenten geweest waarin je zelf niet zuiver was in de keuzes die je maakte, waarin je handelde vanuit tekort of het idee niet helemaal gelukkig te zijn, jagend achter je prooi? Jullie kennen dit gevoel. Weliswaar in een andere context en niet op deze schaal, en toch kennen jullie dit. Het idee iets te kunnen bereiken, iets dat jou een vooraanstaande rol geeft in de roedel, iets waarmee je vriendschap verwerft, aanzien, geld, of respect. 

Meer dan ooit is het tijd voor jezelf onderscheid te gaan maken: wanneer kom ik vanuit tekort, en wanneer ben ik gegrond in liefde. En wat is het verschil? 

Liefde is jullie enige realiteit, maar voordat je dat weet, komt er veel gedoe aan te pas. In ieder moment van de dag heb je de keuze tussen liefde of persoonlijk gewin. Veroordeel jezelf er niet om, maar voel wat het verschil is. Waarin ben je werkelijk thuis en waarin word je gereduceerd tot een pion die vecht voor zijn eigen bestaan? Wat is afscheiding en wat is Thuis-zijn? 

Daarmee laten we jullie graag even zijn.