Vraag: "Om mij heen zie ik dat mensen erg bezig zijn met de oorlog. Zelf heb ik die neiging niet zo. Natuurlijk gaat mijn hart uit naar alle betrokkenen, maar ik merk dat de gebeurtenissen mij niet heel erg van mijn stuk brengen. Een mooie verklaring zou zijn dat het mij steeds beter lukt om kalm en gecentreerd te blijven en de situatie vanuit een ruimer perspectief te bezien. Maar het zou ook kunnen dat ik aan het wegkijken ben of zelfs verdringen. Hoe maak ik het onderscheid?"